احتمالا بزرگ‌ترین داستان موفقیت در مجمع‌الجزایر فالکلند مربوط می‌شود به دو جزیره‌ی نزدیک به هم به نام‌های استیپل جیسن و گرند جیسن، که جنگ آسیبی به آن‌ها نرساند. به‌مدت حدود یک قرن گوسفندها و ستور بی‌وقفه در این جزایر که جز آن‌ها سکنه‌ای نداشت، چرا کردند، تا این‌که در سال ۱۹۷۰ یک بریتانیایی دوست‌دار پرندگان این دو جزیره را تحت مالکیت خویش درآورد. او این جزایر را ملک خصوصی کرد، و رشد و بهبود وضعیت گیاهان کم‌کم آغاز شد. در دهه‌ی ۱۹۹۰، مایکل استنهاردت، مدیر صندوق پوشش ریسک سرمایه‌گذاری در نیویورک، این جزایر را خرید، و در سال ۲۰۰۱ او و همسرش، جودی، آن‌ها را به انجمن حفاظت از حیات‌وحش اهدا کردند، که اکنون مالک و مدیر این جزایر است. پژوهش‌گران و گردشگران فقط اجازه دارند دیدارهای به‌دقت کنترل‌شده از این جزایر داشته‌ باشند.

انعطاف‌پذیری طبیعت همه‌ جا در اطراف من مشهود است و تا امروز به‌سرعت ادامه داشته ‌است. تنوع این‌جا به گونه‌ای است که گویی شمال‌ غرب اقیانوس آرام، غرب اقیانوس هند و قطب جنوب در اقیانوس اطلس جنوبی به هم پیوسته‌اند. در استیپل جیسن، با طول هشت کیلومتر، ۴۸ گونه‌ی پرنده مشاهده شده ‌است. اما فراوانی خارق‌العاده‌ی حیات‌وحش فالکلند هم‌چنان با خطرات به‌وجودآمده توسط انسان روبه‌روست: آلودگی، سکونتگاه‌های تنزل‌یافته، نشت نفتی، قلاب‌های طعمه‌دار که پشت کشتی‌های ماهی‌گیری کشیده می‌شوند، و موضوع مهمِ تغییرات اقلیمی. آب اقیانوس ممکن است در اطراف جزایر سرد شود و در دورتر از آن گرم شود، و شبکه‌ی غذایی که مرغان دریایی و پستان‌داران دریایی از آن تغذیه می‌کنند، از هم گسیخته شود. افزایش کاوش‌های نفتی در نزدیکی این جزایر نیز نگرانی‌ها درباره‌ی نشت را افزایش داده است. البته ساکنان جزایر فالکلند انگیزه‌های فزاینده‌ای برای پذیرش حفاظت از محیط زیستشان دارند. با بیش از ۶۰ هزار گردشگر که سالانه از آن‌جا دیدن می‌کنند، اکوتوریسم در حال حاضر بعد از ماهی‌گیری و قبل از پرورش گوسفند دومین منبع بزرگ درآمد است.

من به‌عنوان یک فرد تحصیل‌کرده در حوزه‌ی زیست‌شناسی، نمی‌توانم از مشاهده‌ی تفاوت بین جزایری که به حال خود رها شده‌اند و آن‌هایی که دست سنگین ما آن‌ها را لمس کرده است، متاثر نباشم. از غنای جزیره‌ی استیپل جیسن چه می‌توان آموخت؟ اگر به طبیعت اجازه‌ی حضور بدهیم، امید و بهبود هست. کاوش در علف‌زارهای شیب‌دار و کوه‌های مرتفع این جزیره، مانند قدم‌ زدن در هزار سال پیش است. اکوسیستم دست‌نخورده است. حیات‌وحش عجیب و غریب است. حیوانات از ما نمی‌ترسند.