کریستوفر توبو یک بار یک نیزهماهی آبی تقریبا ۳۰۰ کیلوگرمی را در دریای جنوبی چین صید کرد. او میگوید: این قضیه مربوط به سالها پیش است، وقتیکه ماهیگیری در آنجا خوب بود. او هربار با دهها ماهی ارزشمند مانند تُن و مجموعهای از دیگر انواع ماهیها که به تور افتاده بودند، به خانه بازمیگشت. او درحالیکه به دریای سولو نگاه میکندجاییکه در چهار سال گذشته ماهیگیری کردهمیگوید: «اینجا از این خبرها نیستدو قایق او، توراندازهای سنتی فیلیپینی که به آن بانکاس میگویند، در آبهای کمعمق این حوالی، زیر آفتاب سوزان شناورند.

توبو در پورتو پرینسسا زندگی میکند؛ شهری با جمعیت ۲۵۵ هزار نفر در پالاوان، بخش باریک و کشیدهی جزیرهای که رو به دریای سولو قرار دارد، مجمع الجزایر فیلیپین در شرق آن و دریای مناقشهبرانگیز جنوبی چین در غرب آن قرار گرفته است. توبو یکی از بیش از ۳۲۰ هزار ماهیگیر در فیلیپین است که بهطور سنتی از دریای جنوبی چین امرار معاش میکردهاندو امروز جزو آندسته ماهیگیران رو به افزایش است که در آبهایی ماهیگیری میکنند که به لحاظ اکولوژیک آبزیان کمتری دارند.

این بدین خاطر است که چین تقریبا هشت سال پیش، با اِعمال تهدیدهای بیشتر بر دیگر ماهیگیران و درنهایت ساختن تاسیسات نظامی در جزایر مورد مناقشه، حالت حق بهجانبتری در منطقه به خود گرفت. پس از اینکه یک کشتی گارد ساحلی چینی با توپهای آبپاش به قایق دوست توبو حمله کرد، توبو از ماهیگیری در دریای جنوبی دست کشید.

دریای جنوبی چین، با مساحت ۳/۶ میلیون کیلومترمربع، از اهمیت حیاتی اقتصادی، نظامی و زیستمحیطی برخوردار است. سالانه تقریبا ۵/۳ تریلیون دلار از معاملات بینالمللی از میان این آبها تردد میکنند. این دریا، به لحاظ گوناگونی زیستی، تقریبا از هر اکوسیستم دریایی دیگری روی زمین غنیتر است، و ماهی آن غذا و کار میلیونها نفر از مردم در ۱۰ کشور پیرامون را تامین میکند.

از بین آنها، هفت کشور برونئی، چین، اندونزی، مالزی، فیلیپین، تایوان و ویتنام بر سر این آبها ادعا دارند. اگر قرار باشد برخورد نظامی اتفاق بیفتد، ممکن است دو قدرت جهانی، یعنی چین و ایالات متحده آمریکا، همپیمان دیرین فیلیپین، را درگیر کند. به همین دلیل است که این مناقشه توجه جهانیان را به خود جلب کرده است.

تهدید جدی دیگری نیز نمایان است، که کمتر بحثی از آن به میان آمده؛ صید بیرویه. دریای جنوبی چین، با اشتغالزایی برای بیش از ۳/۷ میلیون نفر و تولید میلیاردها دلار هر ساله، یکی از مهمترین مناطق ماهیگیری در جهان است. اما پس از چند دهه ماهیگیری آزاد برای همه، ذخایر رو به کاهش هستند و امنیت غذایی و رشد اقتصادی کشورهای بهسرعت در حال توسعه را که به آنها متکی هستند، تهدید میکند.

جان مکمانوس، اکولوژیست دریایی از دانشگاه میامی، که دربارهی مرجانهای منطقه پژوهش میکند، میگوید: «چیزی که میبینیم، بهطور بالقوه یکی از فجیعترین فروپاشیها در مناطق ماهیگیری جهان است. ما دربارهی صدها و صدها گونه صحبت میکنیم که از بین خواهند رفت، و این فروپاشی میتواند نسبتا سریع اتفاق بیفتد، یکی پس از دیگری

هنگامی که آبهای ساحلی از آبزیان تهی شد، بسیاری از ماهیگیرها خطر کردند و فرای مرزهای ملی خود برای تامین معاش به مناطق مورد مناقشه رفتند. در همین حال، چین برای تقویت ادعاهای خود، حمایت سلطهطلبانه از ماهیگیران چینی را آغاز کرد. گارد ساحلی خود را استحکام بخشیده، ناوگانهای ماهیگیری را مسلح کرده و یارانهی سوخت و خرید قایقهای بهتر را بیشتر کرده است. حتی کمکهزینهای بهطور مشخص برای ماهیگیرانی که در آبهای اطراف جزایر مورد مناقشه صید میکنند، وجود دارد.