در سال ۱۹۸۰ کنگره‌ی آمریکا این پناهگاه ۷/۸ میلیون هکتاری را ایجاد کرد، ولی کمتر از یک دهه پس از آن، آمریکا با دومین بحران نفتی مواجه شد. به همین جهت قانون‌گذاران تصمیم‌گیری درباره‎ی سرنوشت یک منطقه‌ی بالقوه نفت‌خیز از دشت ساحلی، به وسعت ۶۰۷ هزار هکتار، را به تعویق انداختند. قانون‎گذاران و سیاستمداران از آن زمان تا کنون بر سر این منطقه نزاع داشته‌اند.

 

خلبان پت والکنبرگ، زیست‌شناس بازنشسته از سازمان ماهی و شکار آلاسکا، می‌گوید: «وقتی برای اولین بار در اوایل دهه‌ی ۷۰ به این‎جا آمدم، محدودیتی وجود نداشت. حالا هر بار که این منطقه (ANWR) تیتر اخبار می‌شود، گروهی دیگر از مردم به این‌جا می‌آیند.»

 

پروازی که من با والکنبرگ داشتم، در سال ۲۰۰۵ بود، اما این پناهگاه حفاظت‎شده اخیرا به‎دفعات سوژه‌ی اخبار شده است. بعد از حدود ۴۰ سال و بیش از ۱۰ تلاش منجر به شکستِ جمهوری‌خواهان برای بازکردن این منطقه به روی کاوش‌های نفتی، سناتورِ آلاسکا، لیزا مورکاوسکی، در صورت‌حساب مالیاتی‎ای که حزب او سال گذشته تصویب کرد، یک ماده‌ی قانونی برای حفاری نیز گنجاند.

 

کارشناسان می‎گویند حفاری سال‌های زیادی طول نخواهد کشید. اما دولت کنونی ایالات متحده تمایل دارد دو واگذاری، هرکدام حداقل ۱۶۲ هزار هکتار را که قانون جدید الزامی کرده، به مورد اجرا درآورد. به فرض این‌که موانع قانونی و مهارکننده قابل رفع باشند، آلاسکا و دولت ایالات متحده درآمد حاصل را تقسیم می‌کنند؛ درآمدی که بر اساس برآورد اداره‌ی اطلاعات بودجه‌ی کنگره‌ی آمریکا حدود ۲/۲ میلیارد دلار خواهد بود. قیمت‌های اخیر واگذاری نشان می‌دهد این پیش‌بینی بسیار خوش‌بینانه است.

 

آلاسکا، ایالتی که در آن نه مالیات فروش وجود دارد نه مالیات بر درآمد، به هر پول سیاهی نیاز دارد. ۹۰ درصد بودجه‌ی ایالت – و همین‌طور بیش از ۱۰۰۰ دلار سود سهامی که سالانه به هر آلاسکایی پرداخت می‌شود – عموما از صنعت نفت و گاز، و از طریق مالیات‎ بستن بر نفت نورث اسلوپ، که در خطوط لوله‌ی ترنس آلاسکا (TAPS) جریان دارد، تامین می‌شود. با کاهش قیمت نفت در سال ۲۰۱۴، آلاسکا دچار کسری بودجه‎ی چندین میلیارد دلاری شد. خبر بد این‌که، به‌رغم افزایش اخیر قیمت نفت، مقدار نفتی که در خطوط لوله جریان دارد، از سال ۱۹۸۸ به‎طور پیوسته کاهش یافته است. بر اساس گزارش اداره‌ی اطلاعات انرژی ایالات متحده در سال ۲۰۱۲، اگر قیمت نفت پایین بماند، این خط لوله تا سال ۲۰۲۶ تعطیل خواهد شد.

 

ادامه این مقاله را در شماره ۶۶ مجله نشنال جئوگرافیک فارسی، با عنوان پلاستیک یا این سیاره مطالعه کنید.