جانوران آن را می‌خورند، در آن گیر می‌کنند و جانشان را از دست می‌دهند. برای آن‌ها پلاستیک در حال تبدیل اقیانوس به میدان مین‌گذاری‌شده است.

 

در قایقی نزدیک ساحل کاستا ریکا، یک زیست‌شناس به کمک انبر‌ یک چاقوی سوییسی سعی می‌کند یک نی پلاستیکی را از سوراخ بینی یک لاک‌پشت دریایی بیرون بکشد. لاک‌پشت از درد به خودش می‌پیچد و به‌شدت خون‌ریزی می‌کند. ویدیوی یوتیوب این صحنه‌ی دردناک هشت دقیقه‌ است؛ با این‎که تماشای آن کار بسیار سختی است، بیش از ۲۰ میلیون بیننده داشته است. درنهایت زیست‌شناسان مستاصل موفق می‌شوند یک نی ۱۰ سانتی‌متری را از بینی جانور دربیاورند.

 

این نوع صحنه‌های واقعی و بی‎پرده، که اثرات زیان‌بار پلاستیک بر حیات‌وحش را به‌روشنی آشکار می‌کنند، صحنه‎هایی بسیار آشنا شده‌اند؛ لاشه‌ی یک پرنده‌ی آلباتروس با شکمی پر از زباله. لاک‌پشتی که در یکی از حلقه‌های پلاستیکی بسته‌بندی قوطی‌های نوشیدنی گیر کرده و وسط لاکش بر اثر سال‌ها فشار، تغییر شکل‌ داده است. سگ آبی که در یک تور ماهی‌گیری دور‌انداخته‌شده گیر افتاده است.

 

اما اغلب اوقات آسیب‌ها پنهانی‌تر هستند. به گفته‎ی محققان، کبوتر‌های دریایی پا گوشتی – پرندگان دریایی بزرگ به رنگ قهوه‌ای سوخته، که در جزایر نزدیک استرالیا و نیوزیلند لانه می‌کنند – نسبت به اندازه‌ی جثه‌شان بیش از هر حیوان دریایی دیگری پلاستیک می‌خورند؛ در جمعیت بزرگی از این پرندگان، ۹۰ درصد از جوجه‌های جوان از سن کم، مقادیر قابل توجهی پلاستیک خورده‌اند. یک تکه پلاستیک شکسته‌شده می‌تواند روده‎ی پرنده را سوراخ کند و سریع جان‎ او را بگیرد. اما مصرف پلاستیک معمولا فقط به گرسنگی دائمی و مزمن آن‌ها منجر می‌شود.

 

برای مطالعه ادامه این مطلب می‌توانید به شماره ۶۶ مجله نشنال جئوگرافیک فارسی مراجعه کنید.